Султан Раев: Топурак

Эч ким ага эчтеке деп толук түшүндүргөн да жок. Болгону бет арчыдагы топуракты гана чемодандан алып калды.

Мурат кайрадан самолеттун салонуна стюардессанын коштосу менен келип отурду. Жүргүнчүүлөрдүн баары аны түшүнө бербей олурая карап калды...

Самолет абага көтөрүлдү.

Иллюминатордон Жапон аралы көрүндү... Улуу суунун ортосундагы Жапон аралы көрүндү. Кемпир аралды өзгөчө сүйүү менен каргандыгы анын көзүнөн да, жүзүнөн да көрүнүп турду.

Мурат да асман алдында калган Жапон аралын карап, ойлуу тигилди да, жанында отурган кемпирге үн катты. “Мен бир ууч жапон топурагын өз өлкөмө алып кетейин дедим эле... ырым кылып... багажымдан алып койду...” деди Мурат.

Кемпир бир саамга унчукпай, акырын гана үн катты.

— Жапондун жери ыйык, – Аял ойго тунжурады, — Биз бир ууч топуракты да сыртка чыгарбайбыз... – деди.

***

Самолет барган сайын бийктеп баратты...

Мурат көкүрөгүн уялап, жан тамырында ээрий албай турган Басёнун үч сап ырын эстеди...

Гүлдөгөн алчага тең келалбай

Өңү өчтү булуттуу мунарыкта

Уяла түшкөн ай....

...Самолет барган сайын бийктеп баратты

Уулу Суунун арасында энесинин бир тамчы көз жашындай Жапон жери жатты...