Таржебанд

 

Анан да минтип арзыган жандан алыста,
Сүйүүнүн айдап бейтарап жакка кемесин.

 

Беймарал турмуш кечирип, көңүл шат болуп,
Өмүрдү достор өткөрүү, дурус! — дебесмин.

 

6

Жаным сыздап, сени көздөй агылат,
Жалгыз сага карек минтип чагылат.

 

Көп сулууну көрдүм эле, а бирок,
Сендей мерес пери кайдан табылат?!

 

Бир да акын чырайыңды бере элек,
Келишсе да, ырларды улам жаңылап.

 

Сенден сулуу гүл көрбөдүм, ардагым!
Жашоо — азап, сенден калган ажырап.

 

Ишеничти артсам сага, ал кургур,
Кетти минтип, ай-талаага чачырап.

 

Сен туйбайсың, билбей минтип жашайсың,
Турмуш жолдо баратканым алсырап.

 

Сага менин бары-жогум билинбейт,
Ошону ойлоп, жүрөк чиркин жабыгат.

 

Ишаарат кыл, мен келем да жүрөктө,
Үмүт оту кайра баштан жагылат.

 

Иш үстүндө өмүр өтөйм максаттуу,
Өмүр көчү мына ошентип жаңырат.

 

7

Жаз күнүнкү майрамдардын убагы,
Жазгы талаа болуп кыздар ынагы.

 

Бирок кыздар чогулганда талаага,
Жалгыз менмин — кеп, сөз, эрмек кылары.

 

Ал анткени дейди өңдөнүп турмушта,
Сени көргөн болот күлдөй ыраңы.

 

Мен арзуудан койдум башым жоготуп,
Айтчы, ардагым деги кандай кылалы?!

 

Бүгүн дагы келип деңиз жээгине,
Жетимсиреп кайттым, үмүт чырагы

 

Бүлбүл жанат. Саади, бирок, шек бербе!
Көрө албастын кетсин минтип чыдамы.

 

Келжирептир: — “Күтпө бекер, келбейт!” — деп,
Кас адамдын башка эмне кылары?!

 

Андан көрө сабыр күткүн, билсең сен,
Эмгек менен көктөйт өмүр чынары.

 

Элде айтат: — “Ашыкпагын, көрүнгөн,
Тоонун болбойт бу турмушта ыраагы”.

 

 

***

Байланбагын эч качан тирүү адамга, башкага,
Эч кейибе бул аалам эңшерилип жатса да.

 

Жаша, ырда, сүй анан ташта сага айтарым,
Куру кыял, санааны алысыраак жактарга.

 

Билгин; кызыл мандалак тиги жыты аңкыган,
Жалгыз эмес жаралган мобу алпейим бакчада.

 

Неге мынча кокуйлап, мекиянга окшойсуң?!
Кетпейт белең кептердей көтөрүлүп асманга.

 

Аңга окшойсуң анан да торго түшүп, шорлогон,
Булбул болуп сайрагын, окшобогун каргага!

 

Эшектердин туягы жердин алды мазесин,
Жашоо өтөт ушинтип, өксүк менен арманда.

 

Андан көрө сулуунун ар бирине көңүл бөл,
Сүйбө бирок берилип, жүрөк оттой жанса да.

 

Жибек кийип көйкөлүп, көңүлүңдү бурбасын,
Ойноп-күлгүн, бирок да, жүрөк турсун аскага

 

Окшоп дайым кебелбей. Чүпүрөк да жыртылар,
Билгин досум маңызы бу жашоонун башкада.

 

Күйүт болор өмүрүң өз күнүңдү унутуп,
Жүгүн артсаң эгер сен чоочун жандын аркаңа.

 

Дал ошондой өкүттүү махабат да, күч менен
Жаралгандан байланган колу-буту арканга.

 

Ооба, ырас, мен дагы келем жүгүн көтөрүп,
Жараткандын өзгөчө бу түйшүгүн аркама.

 

Досту күткүн кол берсе, чын дилинен ийилип,
Дос эместер маш болот жаның сууруп алганга.

 

Бөлүшпөсө кайгыңды мүшкүл башка түшкөндө,
Андай адам турмушта чыны менен наадан да!

 

Эгер досуң ашыңды тозуп алса, таш менен
Бааңды бергин эртелеп, достук деген каадаңа.

 

Анан турса күйпөктөп, дайым мактап өзүңдү,
Анда эле жакаңды бекемирээк карма да,

 

Жаратканга тобо кыл, өмүр өтүп кетпесин,
Куру бекер чарпылып, өксүк менен арманда.

 

Кашабаңга койуңду кайтарткандай болбогун,
Ууру колу маш болот оокат кытып алганга!

 

Өтүп кетчүү жыргалга азгырбагын жаныңды,
Жабыр тартса бул өмүр, келбейт эч ким жардамга.

 

Жети өлчөп анан кес, ар бир ишти аярлап,
Адам көөнү-сугалак, ачкөздүккө алданба!

 

Наадандарга ишенип, иш кылганың-өлгөнүң,
Чындык күйөт чыркырап, жалган оту жанганда.

 

Көпөлөктөй калдактап, учкан чырак айланып,
Жаман ойлор ойрондойт жонго камчы салганда.

 

Көптү көрүп анан мен үйлөп ичтим айранды,
Капысынан оозум бу сүткө күйүп калганда.

 

Кыларың не айтчы дос, тумандатып оюңду,
Көр дүйнөнүн кумары толук бийлеп алганда.

 

Анда эле туткунсуң көгөндөлүп бараткан,
Ой-мүдөөңдүн бардыгы чырмалышып арканда!

 

Өзүм менен пикирим жүрдү өзүмдүн келишпей,
Келдим туруп чечимге, шайтан алгыр, анан да,