Колдор

– Ай, досум, – деди чоочун эркек мага карап. – Бул менин жумушум, суранам, былк этпей туруп берчи бир аз.

– Бул айтканың бекер. Ал түшүнмөк беле.

– Андай болсо… – деди чоочун эркек ишин токтото салып, анан үнүн бир аз өктөм чыгарып сурады: – Муну мага сатпайсыңбы?

Колдор көздөрүн ирмеп-ирмеп алып, акыры бир жыйынтыкка келгендей кыска үн катты:

– Мейли. Канча бересиң?

Андан соң экөө бир топко дейре күбүр-күбүр бирдемени талкуулап жатышты. Экөө бирде каштарын үрпөйтүп, бирде сөөмөйү менен айлана жана сызыктарды абада чийип көрсөтүп, баштарын чайкап көпкө соодалашты. Акыры чоочун эркек Колдор менен алакан алышты, Колдор ыраазымын дегенсип башын ийкеп тим болду – мен сатылган баанын бычылганы белгилүү болду.

Колдор мени кармады. Эч кандай жумуш жасабасам деле, чөнтөгүнөн бир кочуш төө буурчак алып чыгып, алдыма себелеп жатып мага майин-жумшак үн катты:

– Мэ, акыркы ирет өз колумдан жеп ал, курганым.

– Аяп жатасыңбы? – артында турган чоочун эркек сурады.

– Жок, андай деле эмес, – деди Колдор үнү каргылданып.

Адаттагыдай эле мени кутуга салып, бир жакка алып жөнөштү. Бирок барган жерим мен ойлогон көчмө театр эмес, башка жай болуп чыкты. Ичи көрдөй караңгы, ачуу дары жыттанган кенен үйгө алып киришти. Мени чалкамдан жаткырып, көкүрөк тушумдагы жүндөрүмдү аткый жулуп алышып, курч скальпель менен ичимди тирүүлөй жарышты. Андан соң ичеги-кардымды тирүүлөй сууруп алышты. Теримди этимден этияттык менен кеспей бүтүн шылып, этимди казанга салып, кызарта кууруп туруп, жыргап жеп алышты. Теримди зымдан жасалган скелетке чебердик менен каптап, көгүчкөндүн кебин жасашты.

Андан соң мени кайрадан кутуга салышты да, баягы чоочун эркектин өнөрканасына жеткирип беришти. Ал мени чакан секичеге кондуруп, канатымды түздөп, башымды өзү каалагандай кылып бурду. Мына ушинтип мен мурунку болмушумдан башка болмушка көчтүм. Чоочун эркек мени утур тиктеп, колунда ийлеген чопону чаптап айкелдин макетин жасап кирди.

Сырттан караганда болуп жаткан иштер мага эч кызыгы жоктой туюлушу мүмкүн. Бирок бул чоң жанылыштык. Мени тирүүлөй союп салышканын айтпай эле коёюн, ар бир башта бир өлүм, айтайын дегеним башка: мен кандайдыр бир өзгөчө затка, идеяга айландым десе жарашат. Чоочун эркектин колу аркылуу мен материалдык болмуштан идеялык болмушка айландым. Демек бул процесстин ички маңызы менен сырткы көрүнүшүндө асман менен жердей айырма бар бекен? Аруу сезимдердин интегралдык баалуулуктары болгон жаным эми минтип ой маанисиндеги интегралдык баалуулукка айландым.

Бул трансформациялык процесс бир жолу жайында аягына чыкты. Ичимди тирүүлөй жарып алышып, теримден көгүчкөндүн кебин жасап жатышканда, шашылып жатышып антисептик каражаттан азыраак кошуп коюшкан экен, көгүчкөндүн кебине айланган мен сасып жыттанып, ичимди курт басып кеткенде, очокко ыргытып, өрттөп жиберишти. Анткен менен чоочун эркектин колу аркылуу мен көгүчкөндүн айкелине айландым. Кокустан өткөн иштердин терең маанисин аңдагандай болдум.

Азыр мен Тынчтык Көгүчкөнү аталыштагы айкелмин. Так аныкталган маанини туюнтуп турам, башкача айтканда, өзүм аркылуу ушул ойдун маанисин ачып бере алам, бирок өкүнгөнүм – такыр өз алдымча боло албай койгонум. Кыскасы, азыр мени колдогон адамдардын аракети астында гана жашай алам. Мени тогуз жолдун тоомуна орнотушканы да ошондон улам. Бул тогуз жолдун тоомундагы аянтчада саясий динамикалык процесс тамырда жүгүргөн кандай кызып турар эле.

Кайрадан кеп төркүнүнө кайтып келели. Колдор менин экинчи бутумду да араалап бүттү окшойт. Буга чейин эмне иштер болгонун божурап бербесем, Колдордун бул жайда эмнеден улам пайда болушу күтүүсүз жана түшүнүксүз болмок. Колдор мени арзыбаган акчага сатып жибергенине кийин өтө өкүнгөнүн жон терим менен сездим. Ошол окуядан кийин Колдор ар күнү мен орнотулган тогуз жолдун тоомуна келип, менден көз албай тиктеп, тамеки тартканча оозунан көк түтүндү бурулдатып көпкө мелтиреп тура берер эле. Анын аянычтуу жүзүн көрүп, бечара мени саткан акчага жалчып деле кетпегенин түшүндүм. Колдор жашоодон биротоло четке сүрүлүп калгандай. Мени арзыбаган акчага сатып жибергенине өзүн өтө чоң кылмышкер сезип, ичинен эзиле кайгырып, жанын коёрго жер таппай калыптыр. Бул кылыгын ичинде сыр катары батырып жүрүшкө эч эле кайраты жетпей кыйналат. Алдынан чыккандын баарына менин тагдырым тууралуу төкпөй-чачпай божурап, андан бирөө сурабаса деле, бул айкелди бир күнү өз колум менен жок кылып тынам дей берчү экен.