ТООЛОР КУЛАГАНДА

«Өлтүр-өлтүрбө», –  деп дөңгөлөктөр безене какшап баратты. Сергий мектепте немис тилин окуган эле, ошо маалда ал өлтүр-өлтүрбө, өлтүр-өлтүрбө, өлтүр-өлтүрбө деген сөздөр немисче кандай угуларын да түк биле албай койду...

Аркыраган поезд түндү тешкен ок болуп учуп баратты...

Р.S.

Арсен Саманчиндин «...Өлтүрбө!» аңгемесин анын кол жазмаларынын арасынан таап алдым. Анткен менен бул чыгармасынын жарык көргөнүн көрүүнү авторго тагдыр айткан эмес экен, мен ушуга өкүнөм.

Окурман деген автор барында кандай болсо, анын көзү өткөндөн кийин да ошо бойдон, ал тургай алардын саны андан да көбөйүп, түбөлүк кала берет. Ооба, Арсен Саманчиндин дептеринде кандай жазылса, мен ушу «...Өлтүрбө!» аңгемесин согуш кыргыны болгон жерлердеги бозоргон мүрзөлөргө барып, аларга үн чыгара окуп беремин.

Жана да мен бейиши болгур Арсен Саманчин басса-турса оозунан түшүрбөгөн Кызкайыптын чакырыгын ар дайым угуп турамын. Мен дагы Кызкайып менен биргемин.

Элес.

2006-жыл, февралъ айы. Брюссель.

Которгон Самсак Станалиев.